Stopnie formalne cz. 4

Autor: | Opublikowane w Nauka 1 Comment | Tagi:

Jest to spostrzeżenie stare jak świat, że działalność nauczycielska w nauczaniu jest rozmaita. Jeden nauczyciel umie choćby najtrudniejsze problemy wiedzy wyłożyć uczniom przystępnie, tak że nauka nie sprawia im żadnych trudności i staje się dla nich miłą zabawą, drugiego nauczanie postępuje tępo, pomimo wszelkich jego wysiłków i kończy się bardzo marnymi wynikami. O pierwszym mówi się, że ma dar uczenia, drugiego nazywa się niezdarnym nauczycielem. Otóż pierwszy nauczyciel z arystokratycznej wyżyny umie zniżyć się do poziomu umysłowego młodzieży, nauczył się rozumieć mechanikę myślenia młodocianych umysłów, tak, że z całą pewnością przewiduje wszelkie zboczenia w młodocianym myśleniu, z łatwością znajduje punkt zaczepny, do którego wiedzę trzeba odnieść, a ponieważ patrzy jasno w umysły młodzieży, wie, jak trzeba operować materiałem naukowym.

Nauczyciel taki stawia się na stanowisko lekarza, który, lecząc chorego, współczuje z niedomagającym organizmem i zaradza jego potrzebom. Drugi uczy wyłącznie ze swego stanowiska, co najwyżej ze stanowiska wiedzy, którą daje, nie umie albo nie chce zniżyć się do myślenia niedorosłych i dla tego uczniowie go nie rozumieją i on uczniów nie rozumie.

Z tego można by wnosić, że zręczność w uczeniu przywiązaną jest do osobistości nauczyciela jako coś przyrodzonego. Bez wątpienia, jak wszystkie zręczności ludzkie, tak też i zręczność uczenia zależną jest od napięcia umysłowego, z którym człowiek na świat przychodzi.

Comments
  1. Posted by Reklama