Stopnie formalne cz. 23

Autor: | Opublikowane w Nauka Brak komentarzy | Tagi:

Nie wszystka wiedza w równej mierze wymaga zastosowania, czyli niejedna wiedza zostaje przeważnie teoretyczną wiedzą, jak wiedza geograficzna, historyczna, przyrodnicza. Uczymy się wielu rzeczy, aby je tylko wiedzieć, aby je rozumieć. Inne rodzaje wiedzy domagają się zastosowania, czyli wiedza przechodzi w umiejętność, jak się to często dzieje z wiedzą matematyczną, a zwłaszcza językową. Zastosowanie wiedzy językowej objawia się przeważnie w piśmiennych wypracowaniach. Z tego wynika, że piśmienne wypracowanie powinno być ostatecznym wynikiem nauki i utrzymywać z nią ścisły związek. W zasadzie wypracowania piśmienne w szkole powinny być ćwiczeniami, a dopiero w drugiej linii probierzem sił ucznia. Im niższy jest poziom naukowy uczniów, tym ściślejszy powinien być związek między wypracowaniem a szkolną nauką, tym więcej wypracowanie powinno być zastosowaniem tejże nauki. Wypracowania, nie opierające się na poprzedniej nauce, dają sposobność do samodzielniejszego myślenia, ale popierają płytkość sądu i przyzwyczajają młodzież do pisania o rzeczach niedostatecznie obmyślanych i zrozumianych.

Tak się przedstawia przebieg nauki uwzględniający zachowanie się umysłu ucznia przy przyjmowaniu wiedzy. Jeżeli podanie celu uważamy za czynność stojącą poza właściwym jej przebiegiem, nauka składa się z następujących części: 1) przygotowania, 2) podania nowej wiedzy, 3) porównania i zgłębienia, 4) ugrupowania, 5) zastosowania.