Stopnie formalne cz. 1

Autor: | Opublikowane w Nauka Brak komentarzy | Tagi:

Przez omówienie jednostek metodycznych doszliśmy w rozpamiętywaniu ogólnej dydaktyki do samej techniki uczenia t. j. do sposobu, w jaki wiedza z umysłu nauczyciela przelewa się niejako w umysły młodzieży. Jeżeli dotąd zajmowaliśmy się przeważnie tym, czego się uczy t. j. przedmiotami naukowymi, teraz wypadnie nam zwrócić uwagę na samą czynność uczenia, wychodzącą od osoby uczącej czyli nauczyciela. Musi on się liczyć z dwoma czynnikami t. j. z umysłem ucznia, który wiedzę ma przyjąć i z wiedzą samą, która się ma stać duchową jego własnością. Ażeby dobrze uczyć, musi nauczyciel wiedzieć z jednej strony, jak umysł ucznia będzie się zachowywał przy przyjmowaniu wiedzy, iść mu na rękę i do niego stosować swe działanie, z drugiej strony musi wiedzieć, jak mu wypada uczyć ze stanowiska wiedzy samej. Tak więc przy technice nauki drogi dla nauczyciela się rozchodzą, jedną wskazuje mu psychologia dziecięca, drugą logika. Zastanowimy się wpierw nad psychologiczną drogą poznawania, czyli nad stopniami formalnymi nauki.