Rozkład nauki cz. 23

Autor: | Opublikowane w Edukacja 1 Comment | Tagi:

Naturalna chronologia i propedeutyka wychowawczej nauki jest przez teraźniejszość do przeszłości. Na poznaniu teraźniejszego stanu poprzestaje mniej więcej wykształcenie pospolite, ludzie, zmierzający do wyższego wykształcenia, zapoznają się z historycznym rozwojem naszej kultury.

Gdzie jednakże bez szkody dla poznania teraźniejszości można przeprowadzić historyczny porządek w kształceniu, to, co jest chronologicznie pierwszym, musi w nauce mieć pierwszeństwo. Dotyczy to zwłaszcza nauki historyii. Już w wiekach średnich powiedziano, że każdy następny dzień jest uczniem poprzedzającego (praecedentis discipulus seąuens dies). Przeszłość jest w nauce historii tak dalece warunkiem poznania następnego stanu, że niepodobną rzeczą jest uczyć historii w odwróconym porządku. Tymczasem przed dwudziestu pięciu laty zaniepokojony został świat dydaktyczny projektem retrospektywnego sposobu uczenia historii. Powód do tego zaniepokojenia wyszedł od wysoko postawionej osobistości. Kiedy w roku 1891 ankieta zwołana przez ministerstwo oświaty obradowała w Berlinie nad zreorganizowaniem szkół średnich w Prusiech, cesarz niemiecki Wilhelm II, który niespodzianie zjawił się na posiedzeniu, rzucił myśl, że chciałby młodzież swego kraju prowadzić przez Sedan do Salaminy.

Comments
  1. Posted by Reklama