Nauka i wykształcenie cz. 9

Autor: | Opublikowane w Dydaktyka 1 Comment | Tagi: nauka i wiedza, nauka i zabawa, nauka iluzji, nauka interdyscyplinarna, nauka japońskiego, nauka znaków drogowych

Myślą przewodnią teorii Herbarta jest, że nauka nie istnieje dla siebie, ale musi być podporządkowaną celowi wychowawczemu. Jego teoria ma swój punkt kulminacyjny w następujących słowach: nie mogę sobie wyobrazić wychowania bez nauki, ani nauki bez wychowania. Nauka podług Herbarta musi być wychowawczą i na tym kończy się jej zadanie. Jeżeli wychowaniem zajmuje się pedagogika, to dydaktyka staje się w systemie Herbarta tylko częścią pedagogiki. Konsekwencją tej teorii jest, że Herbart zajmuje się o tyle nauką, o ile ona doprowadza moralne wyobrażenia do umysłu i kończy wykształcenie z chwilą, kiedy usposobienie człowieka jest gotowe, czyli kiedy człowiek dochodzi do samodzielności umysłowej. Jest to zakres nauki dzisiejszych szkół ludowych i po części średnich, czyli, jeżeli to zamienimy na wiek człowieka, koniec nauki wychowawczej przypada na lata życia między 14 – 16.

Ale obok tej wychowawczej nauki jest jeszcze druga, zawodowa, reprezentowana przez uniwersytety, politechniki, szkoły zawodowe, rzemieślnicze, wojskowe, seminaria teologiczne i nauczycielskie, szkoły handlowe i t. d., w których się utrzymuje i przekazuje wiedzę szczegółową jako zdobycz kulturalną.

 

Comments
  1. Posted by Reklama