Koncentracja cz. 7

Autor: | Opublikowane w Edukacja 1 Comment | Tagi:

Przebłyski koncentracji odnajdujemy już w pedagogicznej literaturze starożytnej n. p. Plutarch wcale mądrze przeprowadził koncentrację przy lekturze w bardzo ciekawej rozprawie p. t. Jak młodzież powinna czytać poetów umieszczonej na drugiem miejscu jego moralnych pism. Chociaż więc koncentracja nie jest dydaktyczną nowością, to jednak do teorii dydaktycznej wprowadził ją urzędownie dopiero Herbart i nadał jej nazwę, którą dotąd nosi. Badania nad koncentracją rozwinął w dalszym ciągu uczeń jego Ziller, a po nim Rein.

Dla koncentracyjnej nauki pole jest przygotowane w tych systemach kształcenia, w których cel nauki jednoczy w sobie całą pracę nad wykształceniem. W takich warunkach cel tak dalece panuje nad pracą dydaktyczną, że osobne zarządzenia, zmierzające do przeprowadzenia koncentracji, są prawie zbyteczne. Pod tym względem możemy rozróżniać systemy kształcenia koncentrujące i decentralizujące. Koncentrujące były systemy kształcenia najdawniejszych kultur azjatyckich. W kulturze staro-indyjskiej cała nauka obracała się około świętych ksiąg Wedy. Umiejętności, które ta kultura stworzyła, miały początek i cel hieratyczny czyli kościelny, wychodziły z kultu i do kultu wracały.

Comments
  1. Posted by Reklama