Cel nauki cz. 24

Autor: | Opublikowane w Edukacja 1 Comment | Tagi: edukacja przyrodnicza, edukacja regionalna, edukacja religijna, edukacja sensoryczna, edukacja społeczna

W Austrii t. zw. Gautschowskie katalogi uświęcały interes banauzyjny i utrudniały wywołanie głębszego zajęcia naukowego. Narobiły one wiele złego, a chociaż od kilku lat są usunięte, ujemny skutek ich dotąd jest widoczny.

Celowi pośredniemu, czyli bezpośredniej korzyści w nauce, nie odmawiamy uprawnienia, ponieważ wierzymy w to, że przez rozumne wyzyskanie tego motywu można spowodować zamianę interesu pośredniego na właściwy wyższy interes. Uczeń przyzwyczaja się z czasem interesować się przedmiotem naukowym bez względu na chwilową korzyść, jaką mu nauka przynieść może. Wiedza bowiem ma tę własność, że, im więcej człowiek jej zyskuje, im głębszą się staje, tym większe budzi upodobanie i tym więcej interesuje. Łacińskie przysłowie mówi, że nienawidzieć naukę może tylko ten, kto jej nie zna.

Osobliwym rodzajem pośredniego celu jest chęć zaspokojenia osobistej ambicji. W zbiorowej nauce często spotkać się można z objawem, że uczeń chce przez naukę górować nad współuczniami. Dążność ta jest często niewinnej natury i jako taka nie ma w sobie nic nieszlachetnego. Ale ambicja może także przybrać charakter złośliwy, zwłaszcza jeżeli się opiera na brzydkiej wadzie zazdrości. Zdarza się nawet, że uczeń ambitny posuwa się do fałszywego podpowiadania, aby zdyskredytować niebezpiecznego współzawodnika. Przeto nie może być żadnej wątpliwości, że nauka nie powinna ambicji popierać, a nawet dobrze postąpi, jeżeli ją będzie zwalczać.

 

Comments
  1. Posted by Reklama