Cel nauki cz. 22

Autor: | Opublikowane w Edukacja Brak komentarzy | Tagi: edukacja w anglii, edukacja w finlandii, edukacja w japonii, edukacja w niemczech, edukacja w norwegii

Niechże więc na razie uczy się choćby dla zyskania dobrego stopnia, bo, ponieważ człowiek mierzy w ogólności każdą swoją pracę łokciem korzyści, bez tego celu może by się wcale nie uczył. Jak przy uwadze trzeba uznać wartość uwagi nakazanej, ponieważ ona może być szczeblem do wyrobienia uwagi bezpośredniej t. j. dobrowolnej, tak też wypada uznać cel najbliższy ucznia, ponieważ z niego może się wyrobić interes wyższy t. j. owa ruchliwość umysłowa Herbarta. Gdzie przyrodzone napięcie umysłu jest tego rodzaju, że trudno liczyć na interes bezpośredni, tam trzeba próbować przez bliższy cel przygotować grunt dla wyższego. Niejeden chłopiec wszedł do szkoły dla kariery, a wyszedł z niej z uszlachetnionym umysłem i najlepiej przygotowaną wolą.

Samo się przez się rozumie, że nauka, uznając bliższy cel ucznia jako uprawniony, nie może się stawiać na jego stanowisko i jego cel robić swoim celem, bo byłoby to jej poniżeniem. Jak to praktycznie rozumieć?