Cel nauki cz. 13

Autor: | Opublikowane w Edukacja 1 Comment | Tagi: nauka gry na harmonijce, nauka gry na perkusji, nauka gry na pianinie, nauka gry na saksofonie, nauka gry na ukulele

Pod względem formalnym starsza pedagogika, reprezentowana przez Niemeyera, którego książkę przełożył na polski język Pijar O. Edward Czarnecki, z końca osiemnastego wieku i Schwarza z początku przeszłego wieku jako cel nauki stawiała harmonijne wykształcenie wszystkich władz umysłowych. Było to hasło, które przetrwało prawie cały wiek, a nawet jeszcze dzisiaj nieraz można się z nim spotkać. Hasło to było zgodne z ówczesnym pojmowaniem psychologicznym, że umysł ma pewne władze umysłowe, jak pamięć, wyobraźnię, sąd, rozum, rozsądek, uczucie, wolę. Otóż te władze ćwiczyć i rozwijać harmonijnie, to miało być formalnym celem nauki.

Powyższe sformułowanie zarzucił na początku przeszłego wieku Herbart (1806). Podług jego psychologii umysł ludzki jest jednolity, owe władze umysłowe są tylko utartymi określeniami na oznaczenie pewnych objawów oddziaływania wyobrażeń na siebie. Umysł ma tylko wyobrażenia, które za pośrednictwem zmysłów w nim się urabiają. Masy wyobrażeń razem wzięte tworzą sferę myśli ludzkich, a z tej sfery powstaje wola. Jeżeli więc nauka przez doprowadzanie wyobrażeń wytwarza tę sferę myśli, to spełnia swój cel.

 

Comments
  1. Posted by Reklama