ZASTOSOWANIE W ARGILOTERAPII

Zewnętrznie w postaci okładów, nacierań, maseczek, kąpieli.

Wskazania do stosowania: stany bólowe i obrzęki po stłuczeniach, siniaki, skaleczeniach i ranach złamaniach, zwichnięciach , oparzeniach, choroby układu krążenia w obrębie kończyn (żylaki), przewlekłe zapalenia skóry (trądzik, ropienie, czyraki, alergie, łuszczyca egzema), zmiany skórne po ukąszeniach owadów, choroby kobiece , anemie, przepukliny, choroby odbytu ( żylaki, guzki krwawnicowe, stany zapalne błony śluzowej odbytu).

Glinka działa oczyszczająco, przeciwwysiękowo, przeciwzapalnie, przeciwuczuleniowo, przeciwświądowo, odkażająco, regenerująco.

przygotowanie okładu



Nakładanie okładów

Rozmiar: 7266 bajtów Rozmiar: 5228 bajtów Rozmiar: 5397 bajtów

Na gazę lub lnianą ściereczkę łopatką drewnianą nałożyć przygotowaną masę glinkową grubości od 0,5cm, a przy ostrych schorzeniach nawet 3 cm. Warstwa masy powinna być szersza niż chore miejsce. Gęstość masy powinna mieć konsystencję pasty. Powierzchnia masy ma być gładka, ma szczelnie przylegać do ciała. Jeśli okład ma być nałożony na owłosioną część ciała należy najpierw pokryć tą część szeroką serwetką, żeby łatwiej było zdjąć okład. Przed nałożeniem okładu chore miejsce trzeba przetrzeć mokrą serwetką. Jeśli nakładamy okład na wrzód, najpierw myjemy to miejsce ciepłą wodą.

Przygotowany okład nałożyć szczelnie na chore miejsce nie bojąc się zakażenia, ponieważ glina ma właściwości antyseptyczne.

Czas trwania i częstotliwość okładów zależy od stadium zaawansowania choroby, wrażliwości pacjenta rozmiarów leczonej powierzchni itp. Jeśli leczymy organy wewnętrzne (wątrobę, nerki itp.) okłady pozostawiamy przez 2-3godziny. Nakładamy je najlepiej po posiłku.

W przypadku stosowania okładów których celem jest usuniecie toksyn okład pozostawiamy na 1-1,5 godziny. W momencie gdy stwierdzimy, że okład jest suchy i gorący musimy wymienić go na nowy. Czasami okład odpada samoczynnie - oznacza to zakończenie działania glinki

Aplikujemy 2-3 okłady jednorazowo. Terapię w początkowym stadium rozpoczynamy od bardzo cienkich okładów (lub przemywań wodą glinianą), stopniowo zwiększając warstwę masy glinianej do 1-1,5 cm grubości.

Warto przy tej kuracji pić herbaty przeczyszczające, przejść na dietę owocową lub przynajmniej ograniczyć spożycie tłuszczów, przyjmować glinkę doustnie. Pozwoli to zredukować ilość toksyn w organizmie.

Nie wolno przerywać raz rozpoczętej kuracji , nawet gdy wydaje nam się, że nie przynosi rezultatów. Glinka jest czynnikiem niezwykle aktywnym. Inicjuje proces oczyszczania w całym organizmie, dlatego raz rozpoczęta kuracja musi wypełnić swoje przeznaczenie.

Jeśli celem okładów jest wzmożenie sił życiowych lub stymulacja odbudowy ubytków kostnych okład można stosować przez całą noc. Jeśli okład wywołuje uczucie zimna lub przeszkadza - trzeba go natychmiast usunąć.

Na wrzody i ropienie - wymagana jest zmiana opatrunku co 1-2 godziny.

Glinę można usunąć do momentu ostatecznego wyschnięcia, po czym należy umyć chore miejsce zimną lub letnią wodą (bez mydła, nie używamy spirytusu )

Okłady można robić do całkowitego wyzdrowienia. Zamknięcie wrzodu odbywa się nie od razu: glina powinna pochłonąć toksyny, płyny szkodliwe z organizmu. Tylko po ostatecznym oczyszczeniu organizmu rana zagoi się.



Stosowanie doustnie

Rozmiar: 6417 bajtów

Sposób przygotowania wody glinkowej do spożycia

1-2 łyżeczki na 150-200 ml płynu ( np. napar mięty lub innych ziół z miodem )

Ilość przyjmowanej gliny trzeba regulować w zależności od potrzeb organizmu. Glina nie szkodzi, ale w niektórych przypadkach może wywołać nieprzyjemną reakcję, dlatego wskazane jest rozcieńczyć glinkę w schłodzonym naparze z mięty z niewielką ilością miodu. Stopniowo zwiększamy dawkę z pół łyżeczki glinki do 2 .Dla dzieci wystarczy jedna łyżeczka. Normalna dawka dorosłej osoby to 2 łyżeczki proszku z glinki dziennie. Glinkę miesza się zimną wodą i przyjmuje się 2 razy dziennie - rano i wieczorem, obowiązkowo godzinę przed jedzeniem (jeśli nie zalecono inaczej). Nie należy dużo jeść po przyjęciu glinki. Jeśli przyjmowanie glinki powoduje ból, trzeba wystawić glinę na słońce, wtedy jest lepiej tolerowana przez organizm.

Rozcieńczony proszek gliny należy pić powoli. Jeśli na dnie kubka zostanie osad z gliny można dodać jeszcze wody. Nie można mieszać glinki metalową łyżeczką.

Stosowanie gliny wewnętrznie powoduje wydalenie z organizmu szkodliwych substancji. Jeśli na początku leczenia przyjmowanie gliny powoduje zaparcia jest to wskaźnikiem tego, że leczona osoba ma poważną chorobę przewodu pokarmowego. W tym przypadku należy przyjmować glinę w niedużych ilościach w ciągu dnia, roztwór gliny powinien mieć jasny kolor.

Glinka zawiera sole mineralne, niezbędne dla organizmu, dostarczając je w odpowiednich ilościach. Glinka pochłania szkodliwe substancje, gazy, zbędne kwasy, oczyszcza organizm. Leczenie glinką trwa kilka miesięcy, niekiedy do roku. Trzeba robić przerwy w leczeniu, żeby żołądek nie przyzwyczajał się do glinki ( na przykład 21 dni przyjmować glinkę, potem 10 dni przerwy). Bywa tak, że na początku leczenia może się wydawać, iż stan pogarsza się , jednak nie powinno to Państwa niepokoić.



Uwagi ogólne:

Rozmiar: 15840 bajtów

Nie powinno łączyć się kuracji glinką z innymi formami leczenia.

Przed przystąpieniem do leczenia należy zastosować ziołową siedmiodniową kurację oczyszczającą ( usprawniającą pracę wątroby- np. zioła Ojca Klimuszki) To pozwoli zredukować ilość toksyn w organizmie. Wskazane jest w tym okresie spożywanie dużej ilości surowych warzyw i owoców , herbat ziołowych.

W czasie leczenia glinką obowiązuje całkowity zakaz picia alkoholu, spożywania cukru, tłuszczu. Wskazane jest połączenie kuracji glinką z kuracją pitną ( woda niegazowana z dużą ilością cytryny)

Glinka "pochłania " z organizmu i przyciąga wszystkie substancje o szkodliwym promieniowaniu. Wszystkie toksyny o odczynie kwaśnym ( nawet te nie dające się usunąć chirurgicznie) kierują się w miejsce okładu z glinki , stąd może wystąpić lekkie zaczerwienienie, swędzenie. Objawy te nie są groźne jeśli kuracja jest kontynuowana. Swędzenia pozbędziemy się stosując maść z glinki lub inną opartą na bazie naturalnych komponentów ( np. propolisową)

Terapii nie można kończyć gwałtownie, ale stopniowo zmniejszając częstotliwość okładów, aż do całkowitego ustąpienia objawów chorobowych.

Kończąc kurację nie powinniśmy odczuwać żadnych dolegliwości.

Cząsteczki glinki działają jak maleńkie kondensatory - wychwytują energię słoneczną , którą później uwalniają, dlatego przed użyciem glinkę należy ogrzać w promieniach słońca.

Glinkę należy zawsze stosować na zimno, nie podgrzewając, ponieważ okład stawia się na miejsce zapalne. Gorąca glina nie ma właściwości leczniczych.

Po użyciu glinkę wyrzucamy gdyż jest pozbawiona wszelkich leczniczych właściwości i zawiera toksyny z organizmu. Nie wolno wykorzystywać tej samej glinki ponownie.



Stosowanie przy niektórych schorzeniach:

Receptury medycyny ludowej leczenia argiloterapią, zebrane wśród rdzennej ludności zamieszkującej na obszarach występowania kambryjskiej zielonej glinki - obecnie zalecane przez naturopatów.

  • Rak różnej lokalizacji. Często, najlepiej co godzinę pić kilka łyżek glinianej wody. Robić okłady na chore miejsce 4-5 razy dziennie. (naturopaci radzą dodawać do glinianej maści trochę octu, soku lub napar różnych ziół leczniczych.)

  • Nowotwory nie złośliwe - pić wodę, robić okłady.

  • Choroby krwi (białaczka, anemia) - pić wodę.

  • Adenoidy, polipy - zakrapiać nos glinianą wodą rano i wieczorem, płukać gardło 2 razy dziennie.

  • Tarczyca - pić wodę. Robić okłady.

  • Zapalenie i stwardnienie węzłów chłonnych - pić wodę, robić okłady.

  • Ból głowy - robić okłady na czoło i tył głowy. Do masy okładu można dodać niewielką ilość octu. Tak przygotowaną maść nałożyć na podeszwy nóg, założyć ciepłe skarpetki. Trzymać przez 1 godzinę.

  • Miażdżyca - pić wodę.

  • Porażenie - pić wodę, robić okłady na tył głowy i wzdłuż kręgosłupa, Nacierać stawy i porażone części ciała wodą glinianą z czosnkiem.

  • Choroby nerwicowe ( depresja, histeria, neurastenia) - pić wodę, robić okłady na tył głowy, Nacierać kręgosłup glinianą wodą.

  • Bezsenność - nakładać na czoło zimne okłady glinki zmieszanej z kefirem, jednocześnie mocząc nogi okłady w ciepłej wodzie rozcieńczonej z octem.

  • Padaczka - pić wodę, nacierać wodą glinkową kręgosłup i tył głowy 1 raz dziennie.

  • Choroby mózgu (nowotwory, ropień, wylew, zakrzep) - pić wodę, robić okłady na czoło i tył głowy.

  • Choroby oczu (zły wzrok, bielmo, katarakta, zapalenie) - okłady na oczy (zamknięte), czoło, skronie, tył głowy. Nacierać powieki woda glinkową.

  • Zapalenie gruczołu sutkowego, - pić wodę, robić okłady na piersi i na podbrzusze.

  • Choroby żeńskie (wypadnięcie macicy, włókniakomięśniak, polip, torbiel, nieregularna miesiączka, zapalenie pochwy, wydzielina) - pić wodę, okłady na brzuch.

  • Choroby męskie ( zapalenie organów płciowych, gruczolak, impotencja) -pić wodę, robić okłady.

  • Cukrzyca - pić wodę niewielkimi porcjami 5-6 razy dziennie.

  • Wodobrzusze - okłady na brzuch, W ciężkich przypadkach smarowanie brzucha woda.

  • Choroby organów trawienia ( nieżyt żołądka, zgaga, wrzody żołądka, kolka jelitowa, nieżyt jelita cienkiego, biegunka) - pić wodę 2 razy dziennie rano i wieczorem przed jedzeniem. Stopniowo powiększając dozę do 4 łyżek dziennie. Okłady na brzuch.

  • Zaparcie - pić wodę po 50 g trzy razy dziennie.

  • Hemoroidy, wypadnięcie odbytnicy,- okłady

  • Zapalenie wątroby, żółtaczka - pić wodę

  • Choroby nerek i pęcherza - pić wodę. Okłady na nerki i dół brzucha/

  • Choroby organów oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, gruźlica, kaszel) - pić wodę, dwa razy dziennie nacierać klatkę piersiową wodą z gliny zmieszaną z rozdrobnionym czosnkiem. Dwa razy dziennie robić okłady na klatkę piersiową. Na kaszel dobrze jest płukać gardło wodą glinkową kawałek nakładać okład na gardło i klatkę piersiową.

  • Choroby zakaźne - pić wodę co półgodziny.

  • Epidemie - podczas epidemii grypy i innych chorób profilaktycznie pić roztwór gliny i słabego wina.

  • Zęby, język, usta, dziąsła - czyścić zęby gliną 1-2 razy dziennie celem ich wzmocnienia. Płukać woda, przy bólu zęba robić okłady na chory ząb i szczękę w okolicy zęba.

  • Nos (katar, zapalenie zatok, polipy nosa, gorączka sienna) - okłady na nos, płukać nos wodą. Przy krwotoku z nosa włożyć do nosa waciki nawilżone wodą glinkową

  • Angina - w szklance wody rozprowadzić 1 łyżeczkę gliny, płukać tym roztworem gardło i pić co godzinę kilka łyków wody glinkowej .Ssać cytrynę. Stosować okłady na podbrzusze i gardło.

  • Żylakowatość - pić wodę. Nacierać chore miejsca wodą. Celem powiększenia efektu dodać do wody 2-3 ząbki czosnku. Robić okłady.

  • Brodawki - Wieczorem robić okłady z glinki wymieszanej z czosnkiem.

  • Zmarszczki - robić gliniane maseczki, glina likwiduje zmarszczki, odmładza skórę, nadaje jej świeży wygląd .

  • Choroby skóry (wyprysk, łuszczyca, toczeń skóry) - pić wodę, okłady na chore miejsca, myć się wodą, stosować kąpiele błotne.

  • Łysina - nacierać głowę maścią z tartego czosnku, soku cebuli i wody glinkowej.

  • Choroby kości i stawów (osteoporoza, zapalenie szpiku, zapalenie stawów, artroza, reumatyzm, ostroga) - pić wodę, nacierać chore miejsca, okłady.

  • Urazy (stłuczenie, zwichnięcia, złamania, rozciągnięcie wiązadeł ) - pic wodę, nacierać chore miejsca, okłady.

  • Rany, wrzody, oparzenie - okłady.